SECOND HAND

Wchodzę. Średnia wieku 50 wzwyż. Gdzieś pomiędzy przeciskam się ja. Przed wyjściem zawsze mam przygotowaną listę zakupów (naiwność……). Próbuję ją sobie przypomnieć. Spodnie Levis’a, płaszcz na zimę – najlepiej ASYMETRYCZNY, a do tego ta wymarzona jeansowa kurtka. Ok, dzisiaj się uda. Zaczynam od działu na wagę – będzie taniej. Niektórych wieszaków nawet nie muszę dotykać, poznaję po kolorach czy coś mi (nie)odpowiada. Gdzie te spodnie? Pani zabiera mi sprzed nosa jakiś dobrze zapowiadający się płaszcz. Wzdycham. Dobra, poczekam, może nie weźmie. Poczekam tutaj przy sweterkach. Oooo jaki fajny. Nawet mam już taki. Pani wychodzi z przymierzalni. Odwiesza płaszcz na swoje miejsce. Tak, to moja szansa. Udaję, że szukam czegoś obok i zupełnie przypadkiem znajduję właśnie ten. Przymierzam. Jest piękny. Szkoda tylko, że zmieściłabym się do niego dwa i pół razy. Jestem już trochę zmęczona stoczoną tu walką, ale nie poddaję się. Schodzę na dół. Wycena. Widzę coś jeansowego, pewnie kurtka! Mój błysk w oczach szybko znika. Dziecięca. W międzyczasie wrzuciłam do koszyka kilka rzeczy. Ok, idę przymierzyć i zmywam się stąd. Rzeczy w sumie fajne, ale do czego ja to ubiorę? Poza tym właściwie to powinnam oszczędzać. Kupuję czarną bluzkę, dziesiątą, przecież jest tania i przyda się. Wychodzę zadowolona. Następnym razem na pewno się uda. Cholera, znajomi ze studiów znowu powiedzą, że na czarno...